Hepimiz O Penguen miyiz?

Sosyal medyada bazen tek bir görüntü, binlerce kelimeden daha fazlasını anlatır. Son günlerde karşımıza çıkan o penguen videosu da tam olarak böyle bir etki yarattı. Sürüdekiler hep birlikte denize doğru ilerlerken bir penguen aniden yön değiştiriyor ve buzulların içine doğru, kimsenin gitmediği, görünen hiçbir şeyin olmadığı bir yöne yürümeye başlıyor. Hiçbir panik ve kaygı olmadan, üstelik arkasına bile bakmadan yürüyor. 

Penguenin yürüyüşü ne büyük bir isyan ne de dramatik bir kaçış bana kalırsa. Sessiz, sakin ve kararlı. Bu sahne aslında hiç de yeni değil; yıllar önce çekilmiş bir belgeselden alınmış.  

Belki de bu videonun yıllar sonra bu kadar paylaşılmasının nedeni, bazen hepimizin o penguen olmasıdır. Bir noktada herkes, sürüden ayrılmayı hayal ediyor. Aynı şeyleri yapmaktan, aynı tempoda yaşamaktan, aynı cümleleri kurmaktan yoruluyor. Çünkü içinde bulunduğumuz çağda çoğumuz, fark etmeden aynı yöne doğru yürümeye zorlanıyoruz. Herkesin yukarıya tırmanmak istediği bir dünyada, bazen insan sadece durmak ya da yön değiştirmek istiyor. Ama bunu yüksek sesle söylemek zor. Penguenin yaptığı şey ise bu hissi kelimesiz bir şekilde anlatıyor.

Toplumda sürüden ayrılmak genellikle korkutucu bir şey olarak görülür. Yanlış, riskli ya da başarısızlıkla eş tutulur. Oysa herkesin aynı yöne gitmesi her zaman doğru olduğu anlamına gelmez. Bazen kalabalığın içindeyken kaybolur insan. Bazen de tek başına yürürken kendini bulur. Penguenin nereye gittiğini bilmiyoruz, sonunun ne olacağını da. Ama o an için bildiğimiz tek şey, kendi kararını verdiği.

Bu yüzden sürüden ayrılan penguen sadece bir internet akımı değil. O, bu dönemin ruhunu yansıtan küçük ama güçlü bir sembol. Her şeyin hızlandığı, herkesin yetişmeye çalıştığı bir dünyada, bazen en radikal hareket hiçbir şey söylemeden yürümeye devam etmektir. Hem de kimsenin gitmediği bir yöne doğru.

Belki de bu videoyu izlerken hissettiğimiz şey tam olarak budur: Gitmek istemek. Bir süreliğine aynı yolda olmamak. Ve bunun her zaman bir kayıp olmadığını, bazen sadece kendine yaklaşmak olduğunu fark etmek.

Derin Yenier