Çoğunlukla Bazen: Varoluşun Sahnede Belirişi

Merhabalar! Bu blogdaki ilk yazımı sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyuyorum. Yazımın konusu, 17 Ocak’ta izleme fırsatı bulduğum “Çoğunlukla Bazen” adlı tiyatro oyunu Dört yetenekli oyuncusuyla etkili ve tanıdık bir hikâye anlatarak izleyenleri büyüleyen bu oyun, uzun süre akıllardan çıkmayacak bir deneyim sundu.

18 yaşına gelmiş, artık yetişkin olan Anna (Sena Kurdoğlu), yazmayı çocukken ne kadar sevdiğini anımsayıp 7 yıldır kullandığı psikiyatri ilaçlarını kendini tanıma dürtüsüyle bir kenara atıyor. Anna, bir anda ilaçları bıraktığı için vücudu, zihni yeni tepkiler veriyor. Anna’nın bu yolculuğu sadece kendisi için değil, annesi Reneé için de dönüşümlere sebep oluyor. Psikiyatristi Vivienne (İdil Yener), artık ikisi de yetişkin olan bu aileyle başa çıkmaya çalışıyor. Bu hikayenin en başında Anna, Oliver (Ulaşcan Kutlu) ile tanışıyor. İkisi de aşkın, sevginin bu halini ilk kez tadıyor. Oyunun bendeki etkisine geçmeden önce Ulaşcan Kutlu’nun okulumuzdan mezun olduğunu söylemek isterim. Umarım tüm oyuncuların kariyer yolu ışıklarla doludur!

Anna’nın kendini yeniden yaratma sürecini izlemek varoluşsal sancılarınızı tetikliyor. Yazma turkusunu yeni değil yeniden kazandığını görmek ilham verici. Bu uğurda yaptığı her şey Oliver’a hak verdiriyor. Gerçekten cesaretli biri! 

Bu yolculuk Reneé’ye kızının bağımsız birey olduğunu, “yetişkin” olduğunu kabul edemezken kendi bireyselliğini arıyor. Bir de Oliver var. Ah, Oliver! Her şeyi kendi başına yapmak zorunda kalmış bir genç… Hayatın tüm şanssızlığına rağmen içindeki saflığı hiç kaybetmemiş.Anna’ya da bu saflıkla yaklaşıyor. Benim gözümde Anna mantıksal zekanın temsiliyken Oliver duygusal zekanın temsili.Bu hikayeyi izlerken diğer karakterlerle de güçlü bağlar kurabiliyorsunuz. Asıl zor olan bu ve bunu başarıyor.

Oyunun adındaki sırrı burada açıklayarak büyüyü bozmayayım. Ancak İzlemek isterseniz 24 Ocak ve 4 Şubat’ta Baba Sahne’deler.

Anna’nın yazı yazma macerasının sonunun güzel olacağına eminim. Belki bir gün kitaplarını okuyabiliriz, kim bilir?

Yazar: A. Marziye Tutar